asleep1asleep2
Daniel Knorr, fot. Sebastian Heise, 2009

AWAKE ASLEEP
performance 24 godziny na dobę, 29 maja -17 czerwca 2009, Pałac Kultury i Nauki

Najnowsza praca Daniela Knorra – rumuńskiego artysty konceptualnego – polega na symbolicznym zawłaszczeniu Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Performance AWAKE ASLEEP opiera się na skoordynowaniu rytmu życia artysty (mieszkającego w Berlinie, stale podróżującego po różnych strefach czasowych) i iluminacji warszawskiego Pałacu. Kiedy Daniel Knorr kładzie się spać, wysyła sygnał ze swojego telefonu i światła na fasadzie Pałacu gasną. Kiedy budzi się, włącza z powrotem światło budynku. Za pomocą gigantycznej „lampki nocnej”, w którą przekształca się PKiN, Knorr oznajmia mieszkańcom Warszawy: zasypiam, obudziłem się.
Wskazanie przez artystę na Pałac Kultury i Nauki jest oczywistym nawiązaniem do historii i recepcji najbardziej rozpoznawalnego, a jednocześnie znienawidzonego powojennego budynku Warszawy, o którym Leopold Tyrmand pisał w swoim dzienniku w 1954 roku: Jedni widzieli w nim ciężką, rosyjską pięść, położoną na mieście, inni łamali ręce nad jego antywarszawską skalą, marksiści jąkali się z zachwytu, lud warszawski ochrzcił go z miejsca „Pekinem”, co stanowi dowcipny skrót jego nazwy, a jednocześnie pogardliwą popularną nazwę wielkiej, przeludnionej przedwojennej kamienicy czynszowej, która stoi na rogu Złotej i Żelaznej. Symbol radzieckiej dominacji w regionie, niechciany dar oraz źródło licznych plotek i legend, zostaje, co możliwe jest tylko za sprawą transformacji ustrojowej po 1989 roku „przejęty” przez jednego człowieka, a przez to w pewnym sensie „udomowiony”.
Symboliczną kontrolę nad tym monstrualnym budynkiem udaje się przejąć przy pomocy stosunkowo prostego mechanizmu – artysta wysyła sms do pałacowego technika, który odbiera sygnał i przełącza dźwignię iluminacji. Jednak samo włączanie i zapalanie się Pałacu jest tylko powierzchownym przejawem zawłaszczenia go przez artystę. Dokona się ono w pełni dopiero w chwili, kiedy wzbudzi zaciekawienie opinii publicznej, stanie się przedmiotem plotek, artykułów prasowych. Kiedy zacznie się o nim rozmawiać w autobusach, tramwajach i taksówkach.
Kim jest osoba, która kontroluje Pałac Kultury? Z jakiego miejsca artysta włącza i wyłącza światła na budynku? A przede wszystkim: czy robi to naprawdę? Widoczność performance AWAKE ASLEEP zależeć będzie od takich zmiennych parametrów jak: strefa czasowa w której aktualnie przebywa artysta, jego potencjalna bezsenność czy warunki atmosferyczne.
AWAKE ASLEEP wpisuje się w tradycję post-konceptualną w sztuce, można wskazać w tym miejscu na takie historyczne referencje jak m.in. praca chorwackiego artysty Mladena Stilinovića „Artysta w pracy” (1978), przedstawiającej twórcę w łóżku pogrążonego w bezproduktywnej drzemce czy też roczny performance (1980-1981) Techchinga Hsieha, polegający na wyłączaniu budzika przez 12 miesięcy co godzinę, jak i klasyczny film Andy Warhola „Empire” (1964) – 8-godzinny statyczny obraz The Empire State Building, który to z kolei stał się podstawą do re-make autorstwa Igora Krenza zatytułowanego „Palace” (2006), z PKiN w roli głównej.

kurator: Sebastian Cichocki
współpraca: Tomasz Fudala


Subscribe to comments Both comments and pings are currently closed. |
Post Tags: ,

Browse Timeline


Comments are closed.