Ta strona używa plików cookies.
Polityka Prywatności    Jak wyłączyć cookies?
AKCEPTUJĘ
sobota 26.09.20

START
LOKALE
FORUM
BLOGI
zgłoś imprezę   
  ultramaryna.pl  web 
lokale
  > bary / puby
  > bistro
  > kawiarnie
  > kawiarnie

internetowe

  > kluby
  > kluby

studenckie

  > restauracje
magazyn
Ultramaryna okładka
26. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych A Part

26. Międzynarodowy Festiwal Sztuk Performatywnych A Part

15.09.2020-20.09.2020
Katowice


Człowiek doświadcza każdej z granic, zwłaszcza w sytuacji zaskoczenia. Sztuka performatywna i spektakle, zapraszane przez Marcina Hericha na A Part do Katowic, rok w rok eksplorują strefy nieoczywiste, niejasne, dyskusyjne. Dotykają zmysłów. Sprawiają, że ciało wyprzedza umysł. A Part jest namacalny. Nie inaczej będzie i w tym roku. Zaplanowana pierwotnie na czerwiec, 26. edycja festiwalu, zaczyna się w połowie września. Będzie radykalna.

Na początek trzy kobiety i jeden mężczyzna: Angélica Liddell, Bobbi Jene Smith, Anna Halprin oraz Ohad Naharin. Opowieści zaklęte w filmach, którymi A Part wprowadzi nas w świat napięć między życiem a twórczością sceniczną. Następnie magia i opresja, czyli „Alicja w Krainie Czarów” i „Krym” – spektakle mocno specyficzne, naznaczone przestrzenią wyobraźni i bardzo konkretnymi odnośnikami do rzeczywistości. Potem nastąpią Wyższa Konieczność i Nowy Ład. Zbieżność wszystkiego i związki pomiędzy „tym, tamtym i owamtym”. W finale technikalia, które są oświeceniem. A na wyjście „Faust” – o kruchości, trudzie i tajemnicy.

Konstrukcja tegorocznej edycji jest dramatyczna, podobnie jak dramatyczna była walka o to, by festiwal się odbył w świecie, w którym od marca kategoria „nieodbycia” zyskuje nie tylko coraz więcej blasku i splendoru, ale i wyznawców. Zawsze przecież łatwiej czegoś nie robić, niż zrobić.

A Part ma pazur. Dlatego opowie nam o samodzielności, ryzyku, odpowiedzialności i związku sztuki z życiem. O bezkompromisowej eksploracji granic własnego bólu. O kultywowaniu złości. O byciu przeciwko. O proteście, sile, odwadze, by trwać bez pieniędzy. O odrzuceniu poprawności. Wyraziści artyści i filmowy zapis ich historii. Styk performansu, terapii, rytuału i sztuki. Etapy uzdrawiania i taniec przez życie. Te opowieści przygotują nas do kolejnego punktu.

Kraina Czarów i Kraina Cudów połaczą inspiracje płynące z epoki wiktoriańskiej z opowieścią o tęsknocie. Czy jednostkowe doświadczenie piękna może zarażać? Naturalizm, surrealizm, brutalizm, oniryzm, groteska i horror. Feeria światów z porządku wyobraźni. Uruchomi się Deus ex Machina w wersji aktywnej. To nie będzie „z nieba zstąpienie”. To będzie szok, praca i zgrzytanie zębów – jak tylko ludzkie ciało potrafi zgrzytać, pozostając w strefie paradoksu.

A Part eksploruje doświadczenie „nienormalnej świadomości znaczenia”. I pokazuje, że światło świeci dzięki tym, którzy potrafią je obsługiwać. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu, bo to właśnie niewidzialna ręka sprawia, że jedno jest w blasku, a inne w cieniu. Potrafi zwodzić. Doprowadzać do obsesji.

Festiwal zakończy się emocjonalnym sabatem. Zapłoną w jednym ogniu rękopisy mówiące o potrzebie poznania i zagubieniu, intelekcie i emocjach. Na pierwszy plan wyjdzie mroczny, egzystencjalny melodramat. Ba, zaistnieje on w przestrzeni realnej, poza salą teatralną, ograniczoną regulacjami do 50% widowni. Wygra swoje nuty w świecie otwartym, dostępnym dla publiczności. To będzie radykalny plener faustyczny na miarę misterium.

tekst: Magdalena Gościniak | zdjęcie: „Bobbi Jene”






Program:

15.09 wtorek
Kinoteatr Rialto

godz. 18.00 > „Angélica [una tragedia]” – film dokumentalny o Angélice Liddell; reż. Manuel Fernández-Valdés, Hiszpania 2016, 83 min.
bilety 18 zł i 15 zł (dostępne w kasie Rialta)

Angélica Liddell (1966 jako Angélica González) jest katalońską dramaturżką, reżyserką i aktorką. Studiowała psychologię i sztuki sceniczne. Swoje pierwsze dramaty napisała w latach osiemdziesiątych. W 1993 roku założyła zespół teatralny Atra Bilis Teatro, który prowadzi do dziś. Jej dramaty oraz przedstawienia autorskie są wystawiane na scenach całego świata. Angélica Liddell przygotowuje swój kolejny spektakl „Całe niebo nad ziemią (syndrom Wendy)”, a Manuel Fernández-Valdés postanawia sportretować ją w filmie. Liddell stała się jedną z głównych europejskich twórczyń teatru autorskiego, opierając swoją sztukę na autobiografii i bezkompromisowo eksponując najgłębsze pokłady własnego bólu. Taka decyzja wpływa na jej sposób pracy i na wszystkie osoby, które z nią pracują. Każdy z jej współpracowników musi sam zadecydować, jak daleko może się posunąć. Reżyser filmu nie pozostaje obojętny na to doświadczenie. „Angélica [tragedia]” to film o ludziach zaprzedanych sztuce i niespokojnych relacjach między twórczością a życiem.

Kinoteatr Rialto
godz. 20.00 > „Bobbi Jene” – film dokumentalny; reż. Elvira Lind, Dania/ Szwajcaria/ USA/ Izrael 2017, 95 min.
bilety 18 zł i 15 zł (dostępne w kasie Rialta)

Bobbi Jene Smith (1983) jest amerykańską tancerką i aktorką. W wielu 21 lat dołączyła do Batsheva Dance Company, słynnego izraelskiego teatru tańca, stając się jedną z czołowych tancerek zespołu. Po dziesięciu latach postanowiła powrócić do Stanów i rozpocząć karierę solową. Film pokazuje nie tylko wyjątkowy talent i indywidualność Bobbi Jene Smith, utalentowanej tancerki, ale także portretuje szczególny etap jej biografii, gdy zdecydowała się porzucić wygodne życie gwiazdy i zaryzykowała walkę o samą siebie. Proces rodzenia się własnej artystycznej niezależności przebiegał jednak w nowej dla niej przestrzeni i konfiguracji. „Bobbi Jene” pokazuje konsekwencje podjętych przez Smith radykalnych i – pozornie tylko – zaskakujących decyzji.


16.09 środa
Kinoteatr Rialto

godz. 18.00 > „Breath Made Visible” – film dokumentalny o Annie Halprin; reż. Ruedi Gerber, USA/ Szwajcaria 2009, 80 min.
bilety 18 zł i 15 zł (dostępne w kasie Rialta)

Anna Halprin (1920 jako Hannah Schuman) to jedna z ikon tańca współczesnego na świecie, twórczyni tańca postmodernistycznego, rewolucjonistka tańca. Stworzyła systematyczny sposób poruszania się z wykorzystaniem świadomości kinestetycznej, dający możliwość zapisania choreografii pod postacią partytury. Mierząc się z nowotworem opracowała własny sposób walki z chorobą poprzez transformacyjny taniec, który nazwała „pięcioma etapami uzdrawiania”. Choreografka i tancerka, autorka wielu publikacji, pedagog. Jej twórczość od początku pozostaje interdyscyplinarna i porywa niezwykłą otwartością. Halprin zrewolucjonizowała taniec współczesny poszerzając jego definicje o taniec na styku performansu, terapii, rytuału i sztuki, którego mogą doświadczać nie tylko zawodowcy, ale też na przykład seniorzy. Kinowy portret obfituje w unikatowe fragmenty, takie jak rozmowa z Mercem Cunninghamem, zdjęcia archiwalne zespołu Anny Halprin, który był pierwszym w USA, gromadzącym czarnych i białych tancerzy. Prezentuje także fragmenty spektakli tworzonych kilkanaście lat temu, bo mimo sędziwego wieku dzisiaj stuletnia Halprin pozostawała aktywna zawodowo jeszcze w wielu dziewięćdziesięciu kilku lat, na scenie i poza nią.

Kinoteatr Rialto
godz. 20.00 > „Mr. Gaga” – film dokumentalny o Ohadzie Naharinie; reż. Tomer Heymann, Hiolandia/ Niemcy/ Szwajcaria/ Izrael 2015, 100 min.
bilety 18 zł i 15 zł (dostępne w kasie Rialta)

„Mr. Gaga” nie jest zwykłym filmem biograficznym. To przede wszystkim opowieść o sztuce, o tańcu, o cielesności. Elektryzująca i wbijająca w fotel. Ohad Naharin to choreograf, który stworzył własny język tańca – GaGa – w którym ruch staje się sposobem na ujarzmienie samego siebie. Film „Mr. Gaga” składa się z wielu nagrań archiwalnych, nauk z tancerzami oraz wywiadów z samym Naharinem. Nazywany jednym z najbardziej innowacyjnych i oryginalnych choreografów współczesnych, Naharin opowiada o swoim dzieciństwie, miłościach i wizjach świata. W filmie Tomera Heymanna pojawia się również pytanie o poświęcenie artysty, który wszystko wkłada w taniec. Gdzie jest więc miejsce dla innej rzeczywistości? Rodziny, prywatności…
Ohad Naharin (1952) jest światowej sławy izraelskim tancerzem, choreografem i muzykiem. Naukę tańca rozpoczął bardzo późno, w wieku 22 lat, poznając liczne metody tańca w Stanach Zjednoczonych. W 1990 roku powrócił do Izraela i został dyrektorem artystycznym zespołu Batsheva Dance Company, który pod jego przewodnictwem stał się jednym z czołowych teatrów tańca na świecie. Ohad Naharin jest twórcą innowacyjnego języka ruchu GaGa, który zrewolucjonizował metodę szkolenia tancerzy.


17.09 czwartek
Scena/ Atelier Teatru A Part

godz. 12:00, 12:15, 12:30, 12:45, 13:00, 13:15 oraz 14:30, 14:45, 15:00, 15:15, 15:30, 15:45 oraz 17:00, 17:15, 17:30, 17:45, 18:00, 18:15 > „Alicja w Krainie Czarów” - spektakl Teatru A Part; pomysł, scenar. reż. i scenogr. Marcin Herich, wpółreż. Monika Wachowicz, współpraca nad scenariuszem: zespół, aranż. przestrzeni, współprac. scenogr. Cezary Kruszyna. Wyst.: Alina Bachara, Adam Barski, Daniel Dyniszuk, Katarzyna Gogacz, Marcin Herich, Magdalena Krawczyk, Cezary Kruszyna, Natalia Kruszyna, Katarzyna Pojda, Agata Sokół, Monika Wachowicz, Karolina Wosz, Marta Zielonka.
Spektakl dla widzów dorosłych. Przedstawienie dla jednego widza (obow. rezerwacja: rezerwacjeapart@wp.pl)
bilety 40 zł

„Alicja w Krainie Czarów” to przedstawienie Teatru A Part nawiązujące formą oraz obszarem tematów do słynnej powieści Lewisa Carrolla czyli Charlesa Ludwidga Dodgsona, która uchodzi za drugą – po Biblii – najczęściej cytowaną książkę wszechczasów. Przedstawienie – czasami pośrednio i luźno, innym razem wprost – odwołuje się do wątków z tytułowej powieści oraz losów jej bohaterki Alicji, umieszczając je w kontekstach współczesnych i uniwersalnych. Przedstawienie przywołuje także fakty i mity na temat inspiracji i osobistych powodów powstania książki, znanych z biografii jej autora, purytańskiego pastora i profesora matematyki z czasów wiktoriańskich, miłośnika niewieścich wdzięków i pasjonata fotografii. Kolaż wykorzystanych w przedstawieniu motywów balansuje szeroko między naturalizmem i surrealizmem, brutalizmem i oniryką, groteską i horrorem. Spektakl jest projektem typu „site specific”, podczas którego każdy z widzów, indywidualnie, odbywa samotną podróż przez uniwersum przedstawienia. Spektakl pod względem struktury nawiązuje do twórczości kolumbijskiego reżysera Enrique Vargasa, założyciela Teatro de los Sentidos.

Teatr Korez
godz. 20.00 > „Krym” – spektakl Stowarzyszenia Sztuka Nowa; koncepcja, reż., wyk.: Vera Popova, Gosia Trajkowska, scenogr. Piotr Szczygielski, muz. Zoi Michailova, video i wizualizacje Kuba Matuszczak, Adrien Cognac.
bilety 40 zł (do nabycia w kasie Teatru Korez)

Ten spektakl nie jest o Krymie. Ten spektakl nie jest o tym, co obecnie kojarzy się z tym miejscem. Ten spektakl nie jest o wojnie. Ten spektakl nie jest o polityce. Ten spektakl nie jest o dwóch (albo wielu) skonfliktowanych narodach. Ten spektakl nie jest o Ukrainie, o Rosji ani o Tatarach Krymskich. W tym spektaklu nie ma Putina. Ten spektakl nie zostanie zaanektowany. W tym spektaklu słowo „Krym” nie będzie używane. Ten spektakl nie jest manifestem. Ten spektakl nie jest deklaracją. Sztuka polityczna zazwyczaj ma tendencję do zaniedbywania piękna. Jego wartość zostaje niedoszacowana, bo postrzegana jest jako zbędny luksus w świecie potrzebującym poważnego komentarza politycznego. Czy można mówić o różach, kiedy za oknem wybuchają bomby? Ten spektakl organizuje pustka i dynamika tęsknoty, która się z nią wiąże. Czy można wypracować system mówienia o tym, za czym tęsknimy? Czy można komuś opowiedzieć o uczuciu, które jest w nas, gdy patrzymy na morze? Czy można opowiedzieć o tym uczuciu osobie, która siedzi obok ciebie? Czy w drugim człowieku można wyzwolić te same uczucia, które sami nosimy? I czy próba tworzenia takich „kopii” ma w ogóle jakikolwiek sens? Jak wypowiedzieć niewypowiedziane? Czy jednostkowe doświadczenie piękna może promieniować na życie innych osób?


18.09 piątek
Scena/ Atelier Teatru A Part

godz. > 12:00, 12:15, 12:30, 12:45, 13:00, 13:15 oraz 14:30, 14:45, 15:00, 15:15, 15:30, 15:45 oraz 17:00, 17:15, 17:30, 17:45, 18:00, 18:15 > „Alicja w Krainie Czarów” - spektakl Teatru A Part; spektakl dla widzów dorosłych. Przedstawienie dla jednego widza (obow. rezerwacja: rezerwacjeapart@wp.pl)
bilety 60 zł

Strefa Centralna
godz. 20.00 > Magda Tuka: „Deus Ex Running Machina” – performance; pomysł i wyk.: Magda Tuka, dźwięk Opaen
Widowisko dla widzów dorosłych.
bilety 20 zł (obow. rezerwacja miejsc: rezerwacjeapart@wp.pl.)

Spektakl nawiązuje do „Notatek dla Nowego Cyrku” Guima Fanalera. Notatki Fanalera łączą anarchistyczną epistemologię z przetworzonym zapisem terenowym w celu stworzenia koncentrycznego three-ring circus [sformułowanie oznaczające zarówno fizyczną strukturę areny cyrkowej, jak i szaleństwo]. Fanaler po raz pierwszy zaprezentował swoje Zasady Sztuki publiczności na żywo na początku 2020 roku jako MC w Horse Donkey Club w Londynie. W „Deus Ex Running Machina” zostanie przedstawiony krótki przegląd Tabeli A, w której A oznacza zbieżność wszystkiego i gdzie znajdują się związki pomiędzy tym, tamtym i owym.

„Staram się tworzyć obrazy, które zawierają metaforę, narrację i sprzeczność. Bieg, z jednej strony, jest aktem wolności, z drugiej zaś, obciążeniem, jakby wrodzoną koniecznością. Pomimo intensywnej pracy mięśni i spalania energii, bieżnia nie pokonuje żadnej odległości. Jedyną zmianą jest kąt widzenia. Za każdym razem inna przestrzeń prezentacji jest twórcą dramaturgii, w której „Deus ex Running Machina” wydaje się wprowadzać Nowy Porządek. Interesuje mnie ciało wrzucone w tryby wyższej konieczności, zdeterminowane przez narzucone przez siebie samo warunki. Bez celebracji, traktowane raczej instrumentalnie, w służbie idei, znaczenia. Często nagie, obnażone, ale nigdy upokorzone.”


19.09 sobota
Katowice Miasto Ogrodów
, Sala 211 (2 piętro)
godz. 20.00 > „Na lighcie” – spektakl Grupy Korpuskularnej LightOff; pomysł, reż. i wyk.: Grupa Korpuskularna LightOff Grygier/ Fibich/ Nykowski, instalacje Patryk Ekonomiuk.
bilety 40 zł (obow. rezerwacja miejsca: rezerwacjeapart@wp.pl.)

Traktat o dwoistej naturze światła wygłosi jeden z najbardziej kontrowersyjnych w świecie teatru specjalistów od oświetlenia scenicznego. Poznamy różne techniki i jednostki pomiaru światła (takie jak lumen, kandela czy steradian), usłyszymy historie o kłopotach techników z dualizmem korpuskularno-falowym, dowiemy się wreszcie, z jakich powodów i jakimi metodami kierowano ten strumień na aktorów teatru offowego na przestrzeni dziejów, o tym jak światło sceniczne potrafi zwodzić, załamywać, polaryzować czy ulegać luminescencji. „Kiedy moja pozycja w teatrze jako technika zaczęła słabnąć, a cyfra zaczęła wypierać analog, postanowiłem, robiąc taki teatralny rachunek sumienia, wykrzesać z siebie resztki minionej bezpowrotnie fantazji i zmierzyć się z problemem samotności montażysty na scenie, jego egzystencji w świecie zdominowanym przez aktorów, reżyserów i scenografów…”


20.09 niedziela
Boisko Uniwersytetu Śląskiego

godz. 20.00 > „Faust” – widowisko plenerowe Teatru A Part; sceanr., reż, scenogr. Marcin Herich, muzyka: fragmenty utworów Autopsia, The Dead Hours, C-Schulz, Dark Sanctuary, G. Santaolalla, E. Goldenthal, R. Sakamoto, M. Matyasik i Nat King Cole. Wyst.: : Alina Bachara, Daniel Dyniszuk, Maciej Dziaczko, Jakub Kabus, Grzegorz Król, Cezary Kruszyna, Dariusz Piotrowski, Monika Wachowicz, Marta Zielonka.
Spektakl dla widzów dorosłych
Wstęp wolny (ilość miejsc ograniczona)

„Faust” jest autorskim widowiskiem plenerowym Teatru A Part, dotykającym kwestii kruchości, trudu i tajemnic ludzkiej egzystencji w kontekście towarzyszących jej popędów i emocji. Przedstawienie jest osnute na kanwie mitu faustycznego i nawiązuje do wątków zawartych w dwóch najsłynniejszych dziełach faustowskich: zwłaszcza "Tragicznych dziejach doktora Faustusa" Marlowa, ale też "Fauście" Goethego, nie jest jednak adaptacją znanych literackich pierwowzorów. Historia faustyczna oraz alchemiczny sztafaż są tu pretekstem do kreowania teatralnych obrazów dotyczących dwoistości natury ludzkiej, rozpostartej między młodość i starość, potrzeby ciała i ducha, seksualne siły i pęd ku śmierci, potrzebę poznania i zagubienie, intelekt i emocje. Na poziomie opowieści to historia o kobiecie i zadurzonym w niej mężczyźnie, zaplątanym w obsesyjną spiralę uczuć. Świat, w którym rozgrywa się spektakl to emocjonalny sabat, odbywający się w głowie bohatera. Podobnie jak w poprzednich przedstawieniach plenerowych teatru opowiadana w „Fauście” historia to w istocie mroczny egzystencjalny melodramat. Pod względem formalnym spektakl zawiera wszystkie cechy stylu Teatru A Part, znane z wcześniejszych produkcji plenerowych teatru. W tym bezsłownym spektaklu zostają ponownie użyte surowe, metalowe konstrukcje, żywioły, obrazy obnażanego ciała jako medium sensów i znak transformacji oraz ekspresyjne, fizyczne aktorstwo.


>>> festiwal na stronie Teatru A Part
>>> festiwal na Fb







po imprezie
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Upper Festival 2019
5.09.2019
Fest Festival 2019
26.08.2019
Off Festival 2019
9.08.2019
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2019
27.06.2019
Off Festival 2018
10.08.2018
Podziel się z resztą świata swoimi uwagami, zdjęciami, filmami po imprezach.
o nas | kontakt | reklama | magazyn | zgłoś błąd na stronie | © Ultramaryna 2001-2020, wszystkie prawa zastrzeżone