Serwis Ultramaryna używa plików cookies. Odwiedzając nasze strony akceptujesz otrzymywanie cookies (ciasteczek). Warunki dostępu do plików cookies możesz określić w swojej przeglądarce.

ZAMKNIJ

Ultramaryna | CHRIS CUNNINGHAM: Szczęśliwy outsider
poniedziałek 20.05.19

START
LOKALE
FORUM
BLOGI
zgłoś imprezę   
  ultramaryna.pl  web 
CHRIS CUNNINGHAM: Szczęśliwy outsider

Oglądając telewizję wchłaniamy tysiące obrazów i dźwięków, często nie zwracając uwagi na to, kto je wytwarza. Brak zainteresowania autorem szkodzi przede wszystkim takiej formie telewizyjnej jak wideoklip. Wielu twórców bardzo dobrych wizualizacji pozostaje w cieniu muzycznych gwiazd, którym to przypisuje się „autorstwo” teledysków. Czy tworzenie obrazów ma być czymś gorszym? Czy osoba ilustrująca dźwięki musi pozostawać anonimowa?

Może i tak być musi, ale zawsze istnieje wyjątek, który potwierdza regułę. W tym wypadku jest nim Chris Cunningham – wybitny artysta wideo, którego prace zobaczymy w sierpniu w Katowicach w ramach wystawy „Szczęśliwi outsiderzy z Londynu i Szkocji”.

Chris Cunningham, trzydziestodwuletni twórca wideoklipów takich gwiazd muzyki pop jak Madonna czy Björk, bądź też elektronicznych warpowskich gwiazdeczek jak Aphex Twin czy Squarepusher, zaczął swoją twórczość bardzo wcześnie. Już w dzieciństwie spędzał czas na rysowaniu komiksów, rzeźbieniu, robieniu filmów i konstruowaniu robotów. Do tego wszystkiego gdzieś w tle towarzyszyły mu elektroniczne utwory Tangerine Dream i Vangelisa, którymi raczył go jego ojczym. Jako szesnastolatek ucieka z małej rodzinnej miejscowości Lakenheath w hrabstwie Suffolk do Londynu i szybko rozpoczyna pracę w branży filmowej. Na początku projektuje potwory do horrorów Clive’a Barkera, później pracuje nad wyglądem Obcego w trzeciej części reżyserowanej przez Davida Finchera. Tworzy kostium Sylvestra Stallone grającego rolę sędziego Dredda, współpracuje przez półtora roku ze Stanleyem Kubrickiem na planie „A.I.” (pomysł przejęty i ukończony przez Stevena Spielberga). Nastoletni Chris większość czasu poświęca pracy, w tym samym okresie odkrywa LSD. Psychodeliczne sesje kończą się najczęściej przestrzennymi i obrazowymi halucynacjami, będącymi wizualizacjami muzyki, której słuchał, a z tego miejsca droga do teledysków jest już prosta. Debiutuje w 1995 roku obrazem do utworu „Second Bad Vibel” elektronicznego szkockiego duetu Autechre, następnie realizuje kilka bardziej tradycyjnych klipów (dla Jesus Jones i Placebo) oraz parę reklamówek, w tym Nissana i Playstation. Lecz sukces i sławę przynoszą mu dwa teledyski. Pierwszy to „Come To Daddy” – długi siedmiominutowy obraz blokowiska, na którym to pewna starsza pani wyprowadza swojego pieska na spacer. W trakcie przechadzki zostaje zaatakowana przez zgraję dzieciaków i ich tatusia noszących twarz Richarda D. James'a (Aphex Twin). To modyfikowanie twarzy stało się znakiem rozpoznawczym Cunninghama, ten sam chwyt wizualny zastosuje on w dwa lata później w klipie Aphex Twina „Windowlicker”, tym razem nakładając maski tej samej zniekształconej twarzy na kobiece ciała. Obraz ten jest parodią stereotypowych klipów R’n’B, w których to panie prezentują swe wdzięki w skąpych strojach kąpielowych. Szybko rozpętał się skandal, autora oskarżono o rasizm i seksizm, pierwszy zarzut szybko został odrzucony – w końcu chodziło tylko o rodzaj wykorzystanej konwencji, do drugiego zarzutu szybko się przyznał stwierdzając, iż jeśli jego praca jest seksistowska, to takimi jest połowa prezentowanych w telewizjach muzycznych teledysków. Drugim przełomowym klipem był „All Is Full Of Love” stworzony dla islandzkiej piosenkarki Björk. Jest z niego ogromnie zadowolony, jak sam stwierdził udało mu się połączyć dwie rzeczy, które fascynowały go jako nastolatka: roboty i pornografię. Spokojne i statyczne przedstawienie dwóch androidów z twarzą wokalistki, które śpiewają i zakochują się w sobie, ciągle będąc konstruowanymi, bardzo mocno zapada w pamięć. Nagrody i nominacje posypały się w ogromnej ilości, by wymienić najważniejsze: MTV Video Music Awards czy Grammy.

Największym komercyjnym sukcesem był jednak teledysk promujący płytę „Ray Of Light” Madonny. „Frozen”, bo o nim mowa, po prostu opanował MTV. Cunningham wykreował nowy wizerunek artystki – bardzo tajemniczy i mroczny, jednakże daleki był on od konceptualnego charakteru obrazu przedstawiającego Björk. Kolejną pracą, z której Chris naprawdę jest zadowolony, w której osiągnął efekt najbliższy wyglądem temu, co znajdowało się w jego głowie, to „Only You” Portishead. Cóż z tego, że wokalistka Beth Gibbons o mały włos nie utonęła podczas kręcenia zdjęć, a prace nad usuwaniem pęcherzyków powietrza z obrazu trwały ponad miesiąc, efekt jest naprawdę imponujący. Powinniśmy zwrócić uwagę na chłopca w towarzystwie Beth, w dziwny sposób zawieszonego w przestrzeni, którego ruchy w doskonały sposób zsynchronizowane są z rytmem utworu.

To perfekcyjne współgranie dźwięku i obrazu charakteryzuje wszystkie prace Cunninghama, lecz największym osiągnięciem w tej dziedzinie jest „Come On My Selector” do drill'n'bass'owego utworu Squarepushera. Reżyser po raz kolejny prezentuje swoje ciemne i troszeczkę chore poczucie humoru przedstawiając historię ucieczki małej dziewczynki ze szpitala dla mentalnie chorych dzieci, w której pomaga jej mały piesek. Każda szalona konstrukcja rytmiczna ma swoje odbicie w obrazie, zwłaszcza w scenie walki z ogromnymi pielęgniarzami czy w momencie zamiany umysłów pomiędzy psem a jednym ze strażników. Powoli jednak Chris zaczyna odchodzić od komercyjnej działalności. Najpierw zrealizował krótkometrażowy film „Flex” z muzyką Aphex Twin'a, który zaprezentował podczas wystawy w Królewskiej Akademii Sztuki zatytułowanej „Apocalypse: Beauty And Horror In Contemporary Art”. Przy realizacji tego filmu zatrudnił jedynie aktorów pornograficznych, a ich ciała umieścił w przestrzeni, której nie można określić według zasad grawitacji czy praw geografii. Za pomocą obrazów i dźwięku chce on zaatakować zmysły, jednocześnie tworząc wysmakowane studium anatomiczne ludzkich ciał. Kolejnym krokiem w stronę sztuki współczesnej jest wideoinstalacja, jaką przedstawił na 49. Biennale Sztuki w Wenecji, a była to kolejna ilustracja do utworu Richarda D. James'a zatytułowana „Monkey Drummer”, w której małpka-robot w dowcipny sposób wykorzystuje specjalnie skonstruowany dla niej zestaw perkusyjny. Równocześnie próbuje rozpocząć pracę nad swoim debiutem pełnometrażowym, którym miałaby być ekranizacja kultowej powieści cyberpunkowej „Neuromancer”. Współpraca z autorem powieści Williamem Gibsonem nad scenariuszem zakończyła się pełnym sukcesem, a i ścieżka dźwiękowa podobno również już gotowa. Pozostaje jedynie czekać na dalsze dziwaczne efekty pracoholizmu Cunninghama. W katowickiej BWA przez cały sierpień będziemy mogli podziwiać trzy prace Cunninghama: ilustrację dźwiękową do „All Is Full Of Love” Björk oraz dwie instalacje wideo: „Flex” i „Monkey Drummer”. Oprócz tego zobaczymy całą plejadę nowych, ambitnych twórców z Londynu, Glasgow, Edyburga i Dundee. 26 twórców łączy postawa, którą angielski krytyk Tony Godfrey opisuje jako „szczęście z pozostawania na marginesie i wykorzystywanie tej pozycji w celu badania i komentowania świata”.

Tekst: Bartek Hilszczański [Ultramaryna lipiec/sierpień 2002]






teksty
SKORUP: Kręcę się wokół swojskości
Skorup od kilkunastu lat stoi na straży oryginalności nie tylko śląskiego, ale i polskiego rapu. Jest piewcą zwycz... >>>

BARTO’CUT12: Trzeba mieć otwartą głowę
Ten niespełna 22-letni raper i producent z Jastrzębia-Zdroju to niezwykle barwna postać na śląskiej scenie rapowej... >>>

ŚLĄSK I ZAGŁĘBIE OCZAMI REPORTERÓW
Jak opowiadać o Śląsku i Zagłębiu tak, by nie powielać stereotypów i uniknąć publicystycznego gołosłowia? Czy da się... >>>

ANNA KRZTOŃ: Komiksowe życiowe historie
Jak się robi dobry komiks? Nie wystarczy tylko umieć ładnie rysować. Trzeba też być wnikliwym obserwatorem otoczenia... >>>

ANDRZEJ TOBIS: Zasadnicza jest kwestia spojrzenia
Andrzej Tobis jest malarzem konceptualnym, który równie dobrze sprawdza się jako fotograf. Powiedział kiedyś: ̶... >>>

DOMINIKA KOSZOWSKA: Utrwalić chwile ulotne
Dominika Koszowska w zeszłym roku zdobyła 23 nagrody i wyróżnienia głównie w międzynarodowych i prestiżowych konkurs... >>>

ALEKSANDER NOWAK: Lubię muzykę, która działa
Aleksander Nowak jest niedawnym laureatem nagrody Paszport „Polityki”, ale paszport do świata muzyki zdo... >>>
po imprezie
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Off Festival 2018
10.08.2018
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2018
2.07.2018
Off Festival 2017
8.08.2017
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2017
7.07.2017
Gorillaz
20.06.2017
Podziel się z resztą świata swoimi uwagami, zdjęciami, filmami po imprezach.
o nas | kontakt | reklama | magazyn | zgłoś błąd na stronie | © Ultramaryna 2001-2019, wszystkie prawa zastrzeżone      
hacklink panel hacklink hacklink panel hacklink satış istanbul evden eve nakliyat instagram takipçi hilesi wordpress seo wso shell hacklink satış hacklink hacklink satış instagram takipçi satın al instagram free followers free followers for instagram instagram takipçi instagram takipçi free instagram followers instagram takipçi kasma instagram beğeni hilesi cheat follower for instagram instagram giriş instagram free follower Zonguldak Escort Escort Samsun Samsun Escort Mersin Escort Malatya Escort Kayseri Escort Kayseri Escort Bayan Gaziantep Escort Gaziantep Escort Bayan Escort Gaziantep Eskisehir Escort Eskişehir Escort Bayan Bursa Escort Bursa Escort Bayan Bursa Escort Beylikdüzü Escort Beylikdüzü Escort Escort Beylikdüzü Beylikdüzü Escort Antalya Escort Bayan Antalya Escort Alanya Escort Escort Alanya Adana Escort Escort Malatya Alanya Escort Konya Escort Bodrum Escort Kuşadası Escort Hatay Escort Gaziantep Escort Adana Escort Kıbrıs escort bayan Girne escort Bursa Escort Cami Halıları Promosyon ürünleri çiğköfte Cami Halıları Cami Halıları