Ta strona używa plików cookies.
Polityka Prywatności    Jak wyłączyć cookies?
AKCEPTUJĘ
środa 18.09.19

START
LOKALE
FORUM
BLOGI
zgłoś imprezę   
  ultramaryna.pl  web 
VERA BILA

Rozmawiamy z Verą Bilą, gwiazdą tegorocznego festiwalu Ars Cameralis.
Ultramaryna: Wiadomo, że największy wpływ wywarła na panią tradycyjna muzyka cygańska. Co pani sądzi o współczesnych nurtach i wpływach muzycznych. Czy ma pani swych ulubionych wykonawców?

Vera Bila: Wpływy i inspiracje przychodziły zewsząd. Na pierwszym miejscu wymieniłabym Beatlesów, którzy dali nam poczucie rytmu i harmonii.

Pani występ z Maćkiem Maleńczukiem był dla polskiej publiczności bardzo interesującym i jednym z najważniejszych wydarzeń ostatniego festiwalu w Sopocie. Czy może pani opowiedzieć jak doszło do tego koncertu? Macieja spotkaliśmy podczas naszego pierwszego koncertu w Polsce, w ubiegłym roku w Krakowie. Był bardzo sympatyczny i byliśmy bardzo zdziwieni, że znał nasze piosenki, a nawet słowa. Kiedy kilka miesięcy później przyjechaliśmy do Warszawy zagrał dla nas na gitarze utwór "Sako Rati" z polskimi słowami. Zaproponował, żeby zaśpiewać tę piosenkę w studiu i tak się stało, zupełnie spontanicznie. Później zaprosiliśmy go do Sopotu, żeby dołączył do nas na scenie.

Mówi pani, że tragiczne momenty w życiu są czymś w rodzaju kary za grzechy. Czy może pani to wyjaśnić? Nie jestem tego do końca pewna. Uważam natomiast, że wszystkie osoby są równe wobec śmierci.

Jakie są pani wrażenia po podróżach do wielu krajów? Podróżowanie jest fantastyczne. W tym roku odwiedziliśmy 18 państw i wszędzie publiczność była wspaniała. Niestety nie mówię w żadnym obcym języku, ale intuicyjnie potrafię go zrozumieć.

Czy mogłaby pani opuścić swoją rodzinną wioskę? Czy miasto może być dla pani inspiracją? Nie sądzę, żebym mogła mieszkać gdzieś indziej, niż w moich Rokycanach. Chociaż, może w Paryżu...

Pytał: Witold Ciszewski


Vera Bila – cygańska śpiewaczka z Czech. Wywodzi się z małej wioski cygańskiej Rokycany. Swą karierę piosenkarki zaczęła występując na weselach i przyjęciach rodzinnych. W 1995 roku wraz z grupą Kale wydała swą pierwszą płytę Rom-Pop, opisującą troski i radości Cyganów. Zarówno ta, jak i druga jej płyta Kale kolore stały się wielkim wydarzeniem artystycznym.






teksty
JERZY JAN POŁOŃSKI: Nie pytaj mnie o cyrk
Obejmujący we wrześniu scenę Teatru Miejskiego w Gliwicach Jerzy Jan Połoński znany jest z tego, że nieignorującym... >>>

BARBARA RUPIK: Malarstwo zaklęte w filmie
Spośród ok. 2 tys. zgłoszeń prezentujących dorobek 366 szkół filmowych z całego świata do tegorocznego konkursu... >>>

ŚLĄSCY FREEGANIE: Nie konsumują życia. Żyją je.
Ile jedzenia wyrzucamy? Ile niepotrzebnych rzeczy kupujemy? Najpierw cyfry, które przemawiają do wyobraźni: wyprod... >>>
komentarze: 1

ANIA SUNDSTROM: Niepoważne instrumenty, poważne tematy
Ania Sundstrom w rodzinnym Bytomiu pojawia się rzadko, bo czas dzieli między muzykologiczne konferencje na całym świ... >>>

PAWEŁ KULCZYŃSKI: Rozmowa przy pierwszej kawie
Lautbild, Tropajn, Wilhelm Bras – nazwy kojarzące się z ciągłym poszukiwaniem nowych środków muzycznego wyrazu... >>>

KATARZYNA WITERSCHEIM: Śląsk na różowo
Trudno się nie zdziwić, gdy jedną z najciekawszych opowieści o historii Górnego Śląska, doskonale obrazującą tygiel... >>>
po imprezie
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Upper Festival 2019
5.09.2019
Fest Festival 2019
26.08.2019
Off Festival 2019
9.08.2019
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2019
27.06.2019
Off Festival 2018
10.08.2018
Podziel się z resztą świata swoimi uwagami, zdjęciami, filmami po imprezach.
o nas | kontakt | reklama | magazyn | zgłoś błąd na stronie | © Ultramaryna 2001-2019, wszystkie prawa zastrzeżone