Serwis Ultramaryna używa plików cookies. Odwiedzając nasze strony akceptujesz otrzymywanie cookies (ciasteczek). Warunki dostępu do plików cookies możesz określić w swojej przeglądarce.

ZAMKNIJ

Ultramaryna | JAMIE LIDELL: Mikrofony raczej się nie psują
sobota 20.10.18

START
LOKALE
FORUM
BLOGI
zgłoś imprezę   
  ultramaryna.pl  web 
JAMIE LIDELL: Mikrofony raczej się nie psują

Jamie Lidell – mistrz soulowych brzmień przenoszonych w rejony IDM powrócił w tym roku nowym albumem zatytułowanym po prostu „Jamie Lidell”. Jako że wykonawca ten kojarzony jest od lat z festiwalem Tauron Nowa Muzyka, absolutnie nie mogło go zabraknąć w tegorocznym line-upie imprezy. Brytyjczyk swój najnowszy album nagrał w Nashville, ale nie zmienił stylu na country, lecz pozostał wierny tanecznym rytmom z silną domieszką połamanych bitów. W rozmowie z nami próbuje sobie odświeżyć pamięć na temat swoich polskich występów oraz opowiada o nietypowych koncertowych sytuacjach.

Ultramaryna: Pamiętasz jak grałeś 5 lat temu koncert na Festiwalu Nowa Muzyka w Cieszynie?

Jamie Lidell: Szczerze mówiąc niewiele pamiętam. 5 lat to w moim przypadku ogromna liczba koncertów. Mam tylko takie przebłyski, że scena była na zielonej polanie.

Pomęczę cię jeszcze trochę ze wspomnieniami. Pamiętasz pierwszą piosenkę, dźwięk, który cię zainspirował do tworzenia muzyki? Jak jesteś dzieckiem, wszystko co robisz może być muzyką. Każdy dźwięk, który wydajesz, jest swego rodzaju kreacją, oswajaniem się z muzyką. Naśladujesz to, co robi twoja mama, śpiewasz piosenki, które słyszysz w radiu, wyrażasz siebie poprzez muzykę. Kiedy byłem mały, moja mama miała w zwyczaju sobie nucić. Bardzo dużo śpiewała i tak to wszystko się zaczęło, że zacząłem śpiewać to, co ona. Była moją naturalną nauczycielką śpiewu. (śmiech)

Wróćmy jeszcze do Polski. Jakie są twoje ulubione rzeczy związane z naszym krajem? Nie bywam w Polsce częściej niż w innych miejscach, w których grywam. Powiedziałbym nawet, że bywam tutaj rzadko. W Polsce zawsze jestem pod wrażeniem ludzi, którzy ciężko pracują, tak, aby każdy mój występ był dopracowany w najmniejszym szczególe. Dodatkowo widać, że tym ludziom sprawia to ogromną radość. Tak też jest ze mną, kiedy pracuję. Macie także dobre jedzenie, ale podczas tras koncertowych trzeba się szybko przemieszczać i nie ma się zbyt wiele okazji, by spróbować lokalnej kuchni. Hm, nie pamiętam co jadłem w Polsce, moja pamięć nie jest zbyt dobra o tak wczesnej porze. (śmiech)

Jaka jest dla ciebie największa różnica między graniem koncertów w klubach a na festiwalach. Która sytuacja bardziej ci odpowiada? To zupełnie dwie różne rzeczy. Zazwyczaj jak grasz na festiwalach, to masz świadomość, że jesteś jednym z wielu, kogo przyszli zobaczyć ludzie. Trudno też złapać kontakt z tłumem. Kiedy grasz w klubie wiesz, że większość ludzi przyszła zobaczyć właśnie ciebie i ich uwaga skupiona jest na twoim występie. Znają twoje piosenki na pamięć. Czujesz, że jest to bardziej sytuacja rodzinna. Jest to zdecydowanie bardziej komfortowe. Na festiwalach masz wrażenie, że musisz przekonać publiczność do swojej muzyki, by pozostali na twoim koncercie dłużej. Z drugiej strony jeśli są ku temu warunki, można wykrzesać z ludzi ogromną siłę i energię. Kiedy gram solo, często sięgam po improwizację, więc tym bardziej doceniam publiczność festiwalową, że często reaguje bardzo spontanicznie: Kim jest ten facet na scenie? Jego koncert brzmi naprawdę intrygująco! Z drugiej strony lekka nuta szaleństwa, improwizacji, zaskoczenia zawsze działa w małych klubach, na festiwalach twój przekaz musi być bardziej czytelny i czysty. Lubię obie sytuacje, bo niosą ze sobą różne wyzwania.

Jacy są twoi ulubieni koncertowi wykonawcy i jaki twój koncert najbardziej zapadł ci w pamięć? Z pewnością cię nie zaskoczę, jak wymienię moich mistrzów: Jamesa Browna i Prince’a. Towarzyszyło mi wtedy takie uczucie ekscytacji: wow, to naprawdę się dzieje! Jeśli chodzi o moje występy, to pamiętam koncert w Belgii na dużym festiwalu, kiedy przyszło mnie zobaczyć ponad 10 tysięcy ludzi. Ogromny tłum, który niesamowicie reagował na moją muzykę.

Szukasz nowej muzyki czy jesteś wierny starym dźwiękom? Przebiega to u mnie dwutorowo. Lubię starą muzykę funk czy soul. Lubię odkrywać zespoły w stylu Chic z lat 70. czy słuchać Sun Ra, ale z drugiej strony jestem otwarty na nowe dźwięki w stylu Aphex Twin czy Grizzly Bear. Jest dużo dobrej starej muzyki, która nigdy nie zaistniała. Lubię grzebać w starych samplach, ale też poszukuję innowacji. Internet jest ogromną biblioteką muzyki i można się w niej zatracić.

Jaki masz sposób na techniczne problemy podczas koncertów? Mam szczęście, bo zazwyczaj mikrofony się nie psują podczas występów (śmiech), ale często jest zamieszanie z kablami. Pamiętam jak kiedyś grałem koncert w Austin, w Teksasie, podczas próby wszystko było w porządku, ale w połowie koncertu zrobiło się spięcie i wszystko wysiadło. Zobaczyłem tylko dym unoszący się z elektroniki. Straciłem cały sprzęt. Do końca występu przez jakieś 20-25 minut tylko śpiewałem. Dzieciaki z publiczności robiły beat-box razem ze mną. Okazało się, że był to jeden z najlepszych moich koncertów. To był bardzo przyjazny moment. Wszyscy zdali sobie sprawę, co się stało i zachowali się bardzo wspierająco. Czułem się wtedy trochę jak komik stand-upu. (śmiech)

tekst: Adrian Chorębała
ultramaryna, lipiec/sierpień 2013


>>> przeczytaj o festiwalu Tauron Nowa Muzyka 2013













KOMENTARZE:

nie ma jeszcze żadnych wypowiedzi....


SKOMENTUJ:
imię/nick:
e-mail (opcjonalnie):
wypowiedz się:
wpisz poniżej jakie miasto jest stolicą Polski:
teksty
JACEK BOŃCZYK: Dobrze się dzieje
Jacek Bończyk to w światku piosenki aktorskiej jedno z najważniejszych nazwisk. Pamiętny zwycięzca Przeglądu Piosenk... >>>

DZIELNICA BRZMI DOBRZE: Katowickie dzielnice brzmią bardzo dobrze
Tytuł Miasta Muzyki UNESCO zobowiązuje! Na szczęście w Katowicach dobrych dźwięków nie brakuje. Wystarczy tylko umieć je... >>>

PIOTR SCHMIDT: Chciałem sobie sprawić prezent
Zaczynał jako student Akademii Muzycznej w Katowicach. Teraz jest stypendystą University of Louisville w Kentucky (U... >>>
komentarze: 10

ØRGANEK I PRZYJACIELE: Bardzo długie rozmowy
Tomasz Organek – jeden z najbardziej charyzmatycznych polskich muzyków rockowych – został poproszony o p... >>>

JUSTYNA ŚWIĘS: Małe rytuały
Justyna Święs pięć lat temu stawiała swoje pierwsze kroki na scenie muzycznej. Nieśmiała dziewczyna o niesamowitym g... >>>

KUBA WIĘCEK: Jazz spoza szuflady
Zdobywca Fryderyka za jazzowy debiut 2017 roku oraz Mateusza Trójki, student prestiżowego Rhythmic Music Conservator... >>>

ŚLĄSKA FILMÓWKA: Katowicka Nowa Fala
Laurki mają to do siebie, że ociekają słodyczą i trudno w nie uwierzyć. Na szczęście z okazji 40. rocznicy istnien... >>>
po imprezie
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Off Festival 2018
10.08.2018
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2018
2.07.2018
Off Festival 2017
8.08.2017
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2017
7.07.2017
Gorillaz
20.06.2017
Podziel się z resztą świata swoimi uwagami, zdjęciami, filmami po imprezach.
o nas | kontakt | reklama | magazyn | zgłoś błąd na stronie | © Ultramaryna 2001-2018, wszystkie prawa zastrzeżone