Ta strona używa plików cookies.
Polityka Prywatności    Jak wyłączyć cookies?
AKCEPTUJĘ
wtorek 26.05.20

START
LOKALE
FORUM
BLOGI
zgłoś imprezę   
  ultramaryna.pl  web 
magazyn
Ultramaryna okładka
lokale
  > bary / puby
  > bistro
  > kawiarnie
  > kawiarnie

internetowe

  > kluby
  > kluby

studenckie

  > restauracje
fotokolekcje
> szczęśliwa trzynastka
> ultra_kolekcje
> jedna na sto!
> ustrzel kolory miasta!





płyty
Let’s Go Eat The Factory
Let’s Go Eat The Factory
Guided By Voices
Badly Drawn Boy

Badly Drawn Boy

One plus one is one


Po dwóch mniej udanych albumach Źle Narysowany Chłopiec wraca do formy z debiutu. Wysublimowany czar lekkości piosenek, które łączą w sobie delikatność, melancholię i zwiewne melodie.

Czwarty album Damona Gougha jest płytą o bardzo stonowanym obliczu. Jest to smutek z gatunków tych nieuniknionych, podszytych melancholią, lato się kończy, czas na jesień, świat zdaje się mniej przytulny niż wczesniej, zaczyna się myśleć o przemijaniu. "One plus one is one" jest płyta podszytą wiatrem, rozwiewa melodie, tworząc z nich pajęczynę uroczych popowych piosenek podszytych "beatlesowskim" (tak, tak nie bójmy się tego słowa) klimatem.

Z jednej strony Badly Drawn Boy raczy słuchacza kompozycjami z rozmachem, których epickość przekłada się na wielowarstwowe brzmienie złożone, sięgając do korzeni muzyki anglosaskiej ("Summer in wintertime", "On plus one is one", "Year of the Rat", "Holy Grail"). Orkiestrowość połaczona z chóralnymi śpiewami daje efekt hymnów nowej generacji. Z drugiej serwuje eteryczne ballady, ciepłe, skromne, sczerze przemawiające do słuchacza swą prostotą ("Easy love", "This is that New song", "Takes the glory") Zgrabnie zaaranżowane smyki współgrają z akustyczną gitarą.

"One plus one is one" nie jest jednak dziełem tak wybitnym, jak "The Hour Of Bewilderbeast”, magia, która przeniknęła tamten album została przemycona tylko do "Another Devil Dies" i "Four Leaf Clover". Dobra płyta, która świadczy o talencie kompozytorskim, Chłopca Źle Narysowanego, ale wyśmienicie radzącego sobie w kategorii song-writter.(Adrian Chorębała)

XL Recordings/ Sonic 2004
nasza ocena: 7/10
oceń płytę: 
 
wynik: brak



KOMENTARZE:

Brak komentarzy...


SKOMENTUJ
imię/nick:
e-mail (opcjonalnie):
wypowiedz się:
teksty
MACIEJ GARBOWSKI: Lubię zatęsknić za muzyką
Absolwent katowickiej Akademii Muzycznej w dziedzinie jazzu i klasyki. Nauczyciel w Instytucie Jazzu i Muzyki Rozryw... >>>

PAULINA JÓŹWIK: Pochwała zwyczajności
Paulina Jóźwik swoim debiutem „Strupki” pokazała, że jest w polskiej literaturze miejsce na inteligent... >>>

DZIECIĘCA ORKIESTRA ONKOLOGICZNA: Są sprawy, które łatwiej wyśpiewać, niż wypowiedzieć
Jakość i pasja życia. Dwa wektory Iskierki. Siedzę w pokoju, w którym zazwyczaj odbywają się rozmowy prowadzone... >>>

PIOTR SURMACZ: Człowiek orkiestra od gier video
Pisze muzykę, teksty i projektuje dźwięki, a wszystkiego nauczył się sam. Ostatnio udźwiękowił grę najpopularnie... >>>

BARANOVSKI: Ludziom potrzeba trudnych piosenek
Kiedy w 2014 roku zaśpiewał w talent show „The Voice of Poland” utwór Beatlesów, było pewne, że ten ur... >>>
po imprezie
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Upper Festival 2019
5.09.2019
Fest Festival 2019
26.08.2019
Off Festival 2019
9.08.2019
Festiwal Tauron Nowa Muzyka 2019
27.06.2019
Off Festival 2018
10.08.2018
Podziel się z resztą świata swoimi uwagami, zdjęciami, filmami po imprezach.
forum kulturalne
Ostatnio dodane | Ostatnio skomentowane
Entrée - konkurs dla niezależnych...
7.06.2017 przez: Obserwatorium
Przegląd Polskiej Sztuki Współcze...
18.01.2017 przez: Galeria Szyb W
recenzja
14.01.2017 przez: Janina Skop
4. GPART 2016. Tworzysz? Pokaż to...
14.09.2016 przez: Stowarzyszenie
Konkurs fotograficzny: Kreatywne ...
5.02.2016 przez: Miejski Ośrode
o nas | kontakt | reklama | magazyn | zgłoś błąd na stronie | © Ultramaryna 2001-2020, wszystkie prawa zastrzeżone